Her Yağmur Yağdığında
Hayata bir şekilde tutunmam gerekiyor iyi yada kötü olarak. Canım inanılmaz derecede acıyor… Elim telefona gidip geri geliyor. Telefonu elime aldığımda herşey düzelicek ve sorun olmucak diyorum fakat sonradan neye inanıp düzeleceğini kendime sormadan da duramıyorum. Sen sevgili bilki ağlamıyorum ama benim yerime gökyüzü ağlıyor… Dışarıda göz yaşlarımın altında ıslanıp hatta göz yaşlarımın üstüne basıp geziyorsun, bense bu yaptığınla kendimi mutlu ediyorum…
Bir gün anlıyacaksın neden sessizce gittiğimi. Senden vazgeçmek uğruna nasıl bir savaş verdiğimi. Mevsim kış olur hani bir yudum güneş bulamazsın, sonsuz uçurumlardaki çiçeklere dokunamazsın. Her sabah bir sayfa daha eksilip gidiyor ömrümden… Gönlümün yıkıntılarıyla can çekişiyor umutlarım…
“Her Yağmur Yağdığında” için 1 Yorum var
Yorum Yapın
26 Şubat 2009 saat : 02:44
Ve her denize girdiğinde…