Camdan Kalpler

Evlendiniz mutlusunuz ama oda ne ? Evin neşesi eksik Birbirinizi yiceğiniz yere bir tane evin içinde AaaaAaAAAaaaAaa diye koşturan salondaki masanın altından silme geçen düz halıda ayağı takılıp düşen bir neşeye ihtiyac duyuyorsunuz Boşa dememişler herşey küçükken güzel ve şirin diye. Kız olursa büyüdü okudu iş hayatında karier yapmaya başladı, e aşık oldu, ayrıldı, ağladı şu bu derken torununuz oldu Eee peki erkek olduğunda ne oluyor ? Okula yazılana kadar sokaktan topluyorsunuz.

(daha fazla…)

İlgiçtirki bu şarkıyı her dinlediğimde dolup ağlayasım geliyor. Hep düşündüm neden acaba diye bir türlü de sebebini bulamadım. Benim için bir anlamı yok yani yaşadığım bir hatıra yok bu şarkıyla. (daha fazla…)

2008 yılında aman aman güzel bir olayım oldu dersem yalan söylemiş olurum. 2008 yılını özetlicek olursam ;

Çevremdeki insanlar daha doğrusu laf anlatıp anlamayan, çıkarları için görüşen, günü birlik maksat zamanlarını geçirmek için konuşan kişiler inanılmaz yormaya başladı zihnimi ve bedenimi. Kimisi 18 yaşında dünyaları ben yarattım modunda kimseyi beğenmez herkesi aşşalar, küçük görür, asidir, vs.vs.vs. Kimide 3 kuruş para kazanıcak ama bilmediği bir iş olduğundan kime nasıl yaptırtırım olayında kimin götünü yalasamda işimi yaptırsam kolay yoldan paramı kazansam düşüncelerinde ortada gezmekte. Yılların esnafı olarak herkesin bildiği berber bile diplomasını almış ama ne sakal kesmeyi biliyor nede saç kesmeyi. Zamane tiki mekanında olduğu için müşteri geliyor o müşterilerde şurada saç kesitiriyorum diye böbürlenmekte.

Bu gün işlerimi yaparken bir yandan da beni yoran şeyleri düşündüm sürekli. İşlerimi bitirdiğimde yaptığım liste biraz uzundu. Sıraya sokup tek tek hepsinden kurtulmaya başladım. İlk işim telefon defterimi temizlemek idi. Dolabımda sakladığım bazı eşyalar vardı sıra onları ayıtlamaya geldi ama nedense gözüm sürekli eski bir hediye olan tshirt e takılıp duruyordu ( annem yeni yıkamış yatağımın üzerinde ütülü duruyordu ) elime aldım, kokladım, evirdim çevirdim, düşünmeye başladım ne yapsam acaba diye ilk başta yırtıp rahatlarım diye düşündüm ama kumaş yırtmanın nesi zev vericek ki diye vazgeçtim, yakayım dedim ortalama 2 ayda günlüğümü yaktığımdan yada denize attığımdan bundan da vazgeçtim. Dolabın kapağı açık ben de yerde oturmuş bir şekilde düşünürken akşamları çöp toplayan kişiler aklıma geldi. Bazıları ile konuşuyordum ( her gün selam vere vere sohbet etmiştik epeyce ) birisinin ihtiyacı olabilir bu akşam vereyim mutlaka diye güzelce paketledim kullanmadığım kıyafetleri. (daha fazla…)

Malum aç ayı oynamaz karnımı doğurmak için bir yere girdim ve gözümü doyuracak ilk yemeğin siparişini verdim. İlk porsiyonu nasıl yediğimi anlamadan 2. porsiyonuda sipariş etmiştim. 2. porsiyonu yerken çalışmayan diğer organlarım kendine geldi Yemek yediğim yerde televizyon varmış. Vizyonteledeki gibi görmemiş olarak açtım azımı ve kulaklarımı dinliyorum arada önümdeki yemeğimden kaşıklıyorum. Garsonun bayan olduğunu sonradan anladım o zaman fark ettimki karnım doymuş. (daha fazla…)

Karanlıktaymışlar. İki embriyo, bir ana rahminde… Her şeyden habersiz bekleşiyorlarmış, sudan bir beşiğin içinde… Sarılıp birbirlerine, karanlıkta uyumuşlar öylece… Haftalar geçmiş, ikizler gelişmiş. Elleri, ayakları belirginleşmiş. Gözleri çıktıkça meydana, ikisi de çevrede olup biteni fark etmiş… Ne rahat, ne güvenli bir dünyaymış bu… Sıcak, ıslak, sevgi dolu… Öyle güzel bir dünyada yaşıyoruz ki demişler, …bize ne mutlu… Gel zaman git zaman, çevreyi keşfe girişmişler. Bu karanlık dünyayı ve hayatın kaynağını deşmişler. Onları besleyip büyüten kordonu fark edince O kordonla kendilerini var eden Anne’lerine şükretmişler. (daha fazla…)