Camdan Kalpler

Düşünmek istemiyorum hiçbir şeyi.
Gözlerim açık kalsın istemiyorum.
Umutlarım yok olsun.
Verdikleri yalan sevinçleri alıp.
Eserleri olan hüzünlü yüzümüde alıp gitsinler!
Uzanıp bir köşeye uyumak istiyorum.
Gecelerce, günlerce uyumak…

(daha fazla…)

Bitmesi için hayal kırıklığına uğratmak gerekmiyor ya da yüzüstü bırakmak. Bunlar engelleyemiyor ki zaten hissettiklerini, kolay mı yüzüstü bıraktığında bile ” kime kızayım, nazım senden başka kime geçer? ” diyecek birini bulabilmek? Başlamadan görürsün sonunu, ” olmaz ” dersin ama için umut doludur. Bitse bile burada kalamaz, ” eğer istersen buradayım ” dersin değiştirmesini umarak her şeyi, kaldığı yerden devam etmesini delice isteyerek. Sevmediği için mi? Duymaz dediklerini? İstemediği için mi seni? Bilirsin böyle olmadığını ama anlam veremezsin yine de. Neden? Kalbine, ruhuna dokunan, hayatını değiştiren ve seni sevdiğini söyleyen biri neden yanında değildir ki ? Gözün başka şey görmez olur, bağımlılıktır artık bir nevi… Zarar verirsin kendine ama vazgeçmek istemezsin, vazgeçemezsin. Her şey dipdiri hafızandadır. (daha fazla…)

(daha fazla…)

(daha fazla…)

(daha fazla…)

(daha fazla…)